Co to jest gwiazdozbiór Trójkąta Południowego?
Trójkąt Południowy (łac. Triangulum Australe) to mały, lecz charakterystyczny gwiazdozbiór na południowym niebie, leżący na południe od Ołtarza i Normy. W odróżnieniu od swojego północnego odpowiednika (Trójkąt – Triangulum) zawiera wyraźnie jaśniejsze gwiazdy i jest łatwy do identyfikacji z półkuli południowej. Z Polski nie jest widoczny.
Trójkąt Południowy wprowadzony został przez holenderskich kartografów Keyser i de Houtman pod koniec XVI wieku podczas wypraw do Indonezji. Najjaśniejsza gwiazda, Atria (alfa Trianguli Australis), ma magnitudę 1,91 – jest najjaśniejszą gwiazdą na niebie bez oficjalnej polskiej nazwy powszechnego użycia. Trójkąt jest wyraźny: trzy gwiazdy o jasnościach 1,91, 2,83 i 2,89 tworzą regularny trójkąt kątowy ok. 10 stopni. Gwiazdozbiór leży blisko galaktycznego centrum, dlatego zdjęcia szerokopasmowe w tym regionie wykazują bogatą gamę mgławic i gromad. NGC 5979 to mgławica planetarna w tym obszarze; NGC 6025 to gromada otwarta widoczna gołym okiem.
Z Polski (powyżej 50°N) Trójkąt Południowy leży za głęboko na południu, by wschodzić nad horyzont – jest widoczny z Australii, RPA, Argentyny i regionów tropikalnych. Należy do gwiazdozbiorów regularnie używanych jako pomoc nawigacyjna na południowej półkuli, podobnie jak Krzyż Południa. Misje z australijskiej stacji NASA w Canberze (DSN) obserwują sondy Voyager i New Horizons w tym obszarze nieba.