Kosmos, sztuczna inteligencja i nowe technologie - IWD Partner

Jak AI zmienia czas reakcji na luki bezpieczeństwa

W maju 2026 roku Google Threat Intelligence Group udokumentowała pierwszy potwierdzony przypadek, w którym cyberprzestępca użył sztucznej inteligencji do opracowania exploita typu zero-day — i to nie do włamania siłowego, lecz do wykrycia ukrytego błędu logicznego, którego żaden klasyczny skaner by nie znalazł. To nie jest kolejny alarm o AI "zastępującej programistów" — to sygnał, że reguły gry w cyberbezpieczeństwie właśnie się zmieniły, a przewaga zaczyna przechylać się na stronę atakujących szybciej, niż większość organizacji zdążyła to zauważyć. Czym jest luka zero-day i dlaczego AI ją lepiej wykrywa? Luka zero-day to błąd w oprogramowaniu, o którym producent jeszcze nie wie — a więc nie istnieje dla niej żadna łatka w momencie pierwszego wykorzystania przez atakującego. Tradycyjne narzędzia, takie jak fuzzery czy statyczna analiza kodu, świetnie radzą sobie z klasycznymi błędami implementacyjnymi: przepełnieniami bufora, niezabezpieczonymi wejściami czy błędami zarządzania pamięcią. Problem pojawia się tam, gdzie błąd nie zostawia żadnego technicznego śladu. Przypadek z maja 2026 roku dotyczył zakodowanego na stałe założenia zaufania w popularnym narzędziu do administracji systemami opartym na otwartym kodzie źródłowym. Exploit, zapisany w skrypcie Pythona, pozwalał ominąć uwierzytelnianie dwuskładnikowe (2FA), jeśli atakujący dysponował już prawidłowymi danymi uwierzytelniającymi. Fuzzer tego nie znajdzie — bo nic się nie "psuje" w…