Mucha

Co to jest gwiazdozbiór Mucha?

Mucha (łacińska nazwa Musca, Musca Australis – Mucha Południowa) to mały gwiazdozbiór nieba południowego, jeden z 88 oficjalnych gwiazdozbiorów IAU. Wprowadzony przez holenderskich nawigatorów Pietera Dirkszoon Keysera i Fredericka de Houtmana podczas ekspedycji do Wschodniej Indii ok. 1596-1598 roku, skodyfikowany przez Petrusa Planciusa. Leży bezpośrednio na południe od Krzyża Południa (Crux) i jest z nim często mylony przez niedoświadczonych obserwatorów. Z obszarów Polski jest całkowicie niewidoczny (deklinacja -64° do -75°).

Najjaśniejszą gwiazdą Muchy jest alfa Muscae (mag +2,69, typ B2IV) – niebieski podolbrzym. Beta Muscae to spektroskopowy układ podwójny. Mu1 i Mu2 Muscae to wizualny układ podwójny rozdzielany przez mały teleskop. Gwiazdozbiór zawiera kilka interesujących obiektów: NGC 4372 – gromada kulista blisko nas (18 900 al, jasność +7,8 mag); NGC 4833 – gromada kulista (+7,9 mag, 21 200 al); Mgławica Klepsydra (NGC 5189) – intrygująca mgławica planetarna o S-kształtnej strukturze, widoczna przez teleskopy jako słaba, zielonkawa mgiełka.

Mucha jest jednym z niewielu gwiazdozbiorów, których polska nazwa oddaje łacińską (Musca = Mucha). Sąsiedztwo z Krzyżem Południa czyni go punktem orientacyjnym na południowym niebie. Mgławica Klepsydra (NGC 5189) jest popularnym celem dla astrofotografów z półkuli południowej – jej skomplikowana, bipolarna struktura sugeruje oddziaływanie binarnego towarzysza gwiazdy centralnej.