Co to jest emisja mgławicowa?
Emisja mgławicowa to promieniowanie emitowane przez obszary zjonizowanego gazu (regiony H II) pod wpływem intensywnego promieniowania ultrafioletowego pobliskich gorących, masywnych gwiazd (typ O i B). Jest to jeden z piękniejszych zjawisk na fotografiach astronomicznych – charakterystyczna czerwona poświata mgławic emisyjnych.
Mechanizm jest następujący: fotony UV o energii powyżej 13,6 eV jonizują atomy wodoru; swobodne elektrony rekombinują z protonami, emitując kwanty o ściśle określonych długościach fali. Najintensywniejsza linia to Hα (656,3 nm, czerwień) – widoczna na fotografiach jako intensywna czerwień mgławic. Równie ważne są linie Hβ (486 nm, niebieskawa), [O III] (500,7 nm, zielonawa) i [N II] (658 nm). Te charakterystyczne linie emisyjne są „podpisem” zjonizowanego gazu i pozwalają odróżnić mgławice emisyjne od refleksyjnych.
Typowe mgławice emisyjne to: Mgławica Oriona (M42, 1344 ly), Laguna (M8, 4100 ly), Rozeta (NGC 2244, 5200 ly) i Mgławica Karyn (NGC 3372). Obserwowane głównie w ramionach spiralnych galaktyk, w miejscach aktywnego powstawania gwiazd. Filtry wąskopasmowe H-alfa, OIII i SII umożliwiają fotografowanie tych mgławic nawet z miejskiego nieba, selektywnie przepuszczając tylko emisję na tle zanieczyszczenia świetlnego.