Co to jest elongacja planety?
Elongacja to kąt między kierunkiem do Słońca a kierunkiem do obserwowanej planety lub Księżyca, mierzony z Ziemi. Wyraża się w stopniach (0°-180°) i decyduje o tym, kiedy i gdzie na niebie można obserwować daną planetę.
Elongacja wschodnia (E) oznacza, że obiekt jest widoczny wieczorem na zachodnim niebie po zachodzie Słońca; zachodnia (W) – rano na wschodnim niebie przed wschodem. Dla planet dolnych (Merkury i Wenus) elongacja jest ograniczona: Merkury nie przekracza ok. 28°, Wenus ok. 47°. Moment największej elongacji wschodniej lub zachodniej to najlepsza pora obserwacji tych planet – są wtedy jak najdalej od blasku Słońca. Elongacja 0° to koniunkcja (planeta w kierunku Słońca lub za nim), elongacja 180° to opozycja (planeta naprzeciwko Słońca).
Planety górne (Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun) mogą osiągać każdą elongację od 0° do 180°. Opozycja (elongacja 180°) to najlepsza pora obserwacji planet górnych – planeta jest wtedy najbliżej Ziemi, widoczna przez całą noc i osiąga maksymalną jasność. Mars w opozycji potrafi jaśnieć do -2,9 mag, Jowisz do -2,9 mag, Saturn do +0,4 mag.