Co to jest czołowa fala uderzeniowa w astronomii?
Czołowa fala uderzeniowa (bow shock) to zakrzywiona fala uderzeniowa tworząca się w miejscu zderzenia szybkiego strumienia naładowanych cząstek z przeszkodą magnetyczną lub gęstszym ośrodkiem. Kształtem przypomina falę dziobową okrętu poruszającego się przez wodę.
Najbliższym przykładem jest ziemska czołowa fala uderzeniowa, tworząca się ok. 90 000 km od Ziemi w stronę Słońca, gdzie wiatr słoneczny (prędkość ok. 400-800 km/s) zwalnia gwałtownie zderzając się z magnetosferą Ziemi. Analogiczne struktury istnieją wokół wszystkich planet posiadających magnetosferę. Heliopauza, granica zewnętrzna heliosfery, poprzedzona jest termination shock – falą uderzeniową tworzoną przez spotkanie wiatru słonecznego z ośrodkiem międzygwiezdnym. Sondy Voyager 1 i 2 przekroczyły termination shock odpowiednio w 2004 i 2007 roku, a heliopauzę w 2012 i 2018 roku.