Czym są Chmury Magellana?
Chmury Magellana to para nieregularnych galaktyk karłowatych będących satelitami Drogi Mlecznej: Wielki Obłok Magellana (LMC – Large Magellanic Cloud) w odległości ok. 160 000 lat świetlnych i Mały Obłok Magellana (SMC) w odległości ok. 200 000 lat świetlnych. Są widoczne gołym okiem z półkuli południowej jako jasne, oderwane fragmenty Drogi Mlecznej.
Europejczycy poznali je dzięki opisom Ferdynanda Magellana z ekspedycji 1519-1522, choć były znane rdzennym mieszkańcom półkuli południowej od tysięcy lat. LMC zawiera ok. 10 miliardów gwiazd i jest miejscem jednej z najaktywniejszych rejonów gwiazdotwórczych w Grupie Lokalnej – Mgławicy Tarantuli. W 1987 roku w LMC zaobserwowano supernową SN 1987A – pierwszą widoczną gołym okiem od 1604 roku. Grawitacyjne oddziaływanie z Drogą Mleczną wywołuje w Obłokach fale gwiazdotwórcze.