Zając

Co to jest gwiazdozbiór Zająca?

Zając (łac. Lepus) to gwiazdozbiór na południowym niebie, leżący bezpośrednio na południe od Oriona i na zachód od Wielkiego Psa, zajmujący ok. 290 stopni kwadratowych. Mimo skromnych rozmiarów zawiera kilka interesujących obiektów głębokiego nieba i jest łatwy do odnalezienia dzięki sąsiedztwu z Orionem. Najjaśniejsza gwiazda to Arneb (alfa Lep), mag. 2,58.

Arneb (alfa Leporis) to biały nadolbrzym F0 Ib odległy ok. 2200 lat świetlnych, jeden z najjaśniejszych gwiazdozbiorów tego obszaru nieba. Nihal (beta Lep, mag. 2,84) to żółty nadolbrzym G. Najsłynniejszy obiekt Zająca to gromada kulista M79 (NGC 1904) – piękna kulista odległa ok. 41 000 lat świetlnych, prawdopodobnie galaktycznego pochodzenia obcego, wchłoniętego przez Drogę Mleczną. Zmienna R Leporis (Karmazynowa Gwiazda Hindego) to wyjątkowo czerwona gwiazda karbonowa typu Mira, jedna z najintensywniej ubarwionych gwiazd widocznych przez mały teleskop. NGC 1964 to spiralna galaktyka dostępna przez większe teleskopy amatorskie.

Zając widoczny jest z Polski zimą, górując nisko nad południowym horyzontem w grudniu i styczniu. Mitologicznie Zając jest zwierzyną łowną ściganą przez Oriona i jego psy. Dla obserwatorów z południa Europy i tropików gwiazdozbiór wznosi się wyżej, lepiej ukazując swe obiekty. Czerwona gwiazda R Leporis jest jednym z bardziej efektownych obserwacyjnych celów dla miłośników kolorowych gwiazd.