Co to jest zaćmienie obrączkowe?
Zaćmienie obrączkowe (pierścieniowe) to szczególny typ zaćmienia Słońca, podczas którego Księżyc jest zbyt mały kątowo, aby całkowicie zakryć tarczę słoneczną – wokół ciemnej sylwetki Księżyca widoczny jest jasny pierścień (obrączka) złocistego światła słonecznego. Zdarza się wtedy, gdy Księżyc znajduje się w pobliżu apogeum (najdalszego punktu swojej orbity) i ma kątową średnicę mniejszą niż Słońce.
Rozmiar kątowy Księżyca zmienia się od ok. 29,4 do 33,5 minut łuku (w zależności od odległości w cyklu perigeum-apogeum), a Słońca od ok. 31,6 do 32,7 minut łuku. Gdy Księżyc jest mniejszy kątowo od Słońca, antyumbra (przedłużenie cienia stożkowego za Księżycem) pada na powierzchnię Ziemi – obserwatorzy w pasie antumbry widzą zaćmienie obrączkowe. Obrączka światła ma jasność ok. 3% pełnej tarczy słonecznej – wystarczająco jasną, by nie obserwować jej bez filtrów. Podczas zaćmienia obrączkowego nie widać korony słonecznej (w przeciwieństwie do całkowitego). Zaćmienie hybrydowe (anularne-totalne) zmienia typ wzdłuż toru – na krańcach pasa anularne, w środku całkowite, ze względu na krzywiznę Ziemi.
Zaćmienie obrączkowe jest spektakularnym widokiem – złoty pierścień ognia na tle ciemnego nieba jest bardzo efektowny fotograficznie. Do obserwacji wymagane są filtry słoneczne przez cały czas trwania zjawiska (nie ma fazy totalności). Polska może być w zasięgu zaćmień obrączkowych bardzo rzadko; większość zaćmień widocznych z Europy to zaćmienia częściowe.