Co to jest zaćmienie Księżyca?
Zaćmienie Księżyca to zjawisko astronomiczne polegające na wejściu Księżyca w cień rzucany przez Ziemię. Możliwe wyłącznie podczas pełni, gdy Księżyc, Ziemia i Słońce są ustawione w jednej linii (lub bardzo bliskiej), a Księżyc znajduje się w pobliżu węzła swojej orbity. W przeciwieństwie do zaćmień Słońca, zaćmienia Księżyca są bezpieczne do obserwacji gołym okiem i widoczne jednocześnie dla całej nocnej półkuli Ziemi.
Cień Ziemi składa się z umbry (pełny cień, gdzie Słońce jest całkowicie zasłonięte) i penumbry (półcień). Typy zaćmień: całkowite – Księżyc wchodzi całkowicie w umbrę Ziemi; trwa od kilkudziesięciu minut do ponad 100 minut; Księżyc nabiera charakterystycznej czerwonawo-brązowej barwy (efekt Rayleigha – czerwone światło słoneczne ugięte przez atmosferę Ziemi pada na Księżyc); ciemność zależy od stanu atmosfery Ziemi (skala Daniona 0-4). Częściowe – tylko część Księżyca wchodzi w umbrę. Półcieniowe – Księżyc przechodzi tylko przez penumbrę, ledwo zauważalne przyciemnienie. Całkowite zaćmienie Księżyca zdarza się 0-3 razy rocznie i trwa łącznie (od pierwszego kontaktu z umbrą do ostatniego) do prawie 4 godzin.
Czerwony kolor Księżyca podczas całkowitego zaćmienia pochodzi od czerwonego światła przechodzącego przez atmosferę Ziemi wzdłuż jej krawędzi – to suma wszystkich wschodów i zachodów Słońca na Ziemi jednocześnie. Maksymalnie ciemne zaćmienia zdarzają się po dużych erupcjach wulkanicznych, gdy atmosfera jest pełna pyłu. Zaćmienie Księżyca jest łatwym zjawiskiem do obserwacji i fotografowania – widoczne gołym okiem przez całą noc pełni, nie wymaga specjalnego sprzętu ani filtrów.