Co to jest warkocz kometarny?
Warkocz kometarny to jasna smuga rozciągająca się za kometą w jej drodze przez Układ Słoneczny, widoczna gdy kometa zbliża się do Słońca. W rzeczywistości komety posiadają dwa oddzielne warkocze o różnym charakterze, zawsze skierowane w kierunku od Słońca: warkocz pyłowy (typ II) i warkocz gazowy jonowy (typ I, warkocz plazmowy).
Warkocz pyłowy (dust tail, typ II): złożony z miliardowych ziarenek pyłu wyrzucanych z jądra komety przez sublimację lodu; odpychany przez ciśnienie promieniowania słonecznego; lekko zakrzywiony (pyłki o różnych rozmiarach i prędkościach, więc różne trajectorie), zwykle białawy lub żółtawy (rozproszenie światła słonecznego); może sięgać milionów km. Warkocz gazowy jonowy (plasma tail, typ I): złożony z zjonizowanych gazów (CO+, H2O+, CO2+, OH+) jonizowanych przez UV Słońca; odpychany przez wiatr słoneczny (cząstki naładowane pola magnetyczne); prosty, niebieskawobiały (emisja jonów CO+, H2O+); wskazuje dokładnie od Słońca niezależnie od kierunku ruchu komety. Dysconnection Event (DE) – oderwanie warkocza gazowego przez poryw wiatru słonecznego (CME) – warkocz 'urwa się’ i rośnie nowy. Koma: sferyczna chmura sublimowanego gazu i pyłu wokół jądra – koma komety Halleya w 1910 roku miała średnicę większą od Słońca.
Warkocze kometarne są dosłownie widocznymi wskaźnikami wiatru słonecznego – skierowanie warkocza jonowego jest precyzyjnym drogowskazem w kierunku Słońca. Z Ziemi jasne komety (C/2020 F3 NEOWISE, 2020; C/2023 A3 Tsuchinshan-ATLAS, 2024) pokazują oba warkocze przez lornetki i gołym okiem jako delikatną smugę na niebie wieczornym lub porannym.