Co to jest światło zodiacalne?
Światło zodiacalne to słaby, rozmyty stożek świetlny widoczny na niebie wzdłuż ekliptyki przed wschodem lub po zachodzie Słońca, spowodowany rozpraszaniem światła słonecznego przez mikroskopijne cząstki pyłu rozsianych w płaszczyźnie Układu Słonecznego. Jest widoczny gołym okiem z ciemnych miejsc o niskim zanieczyszczeniu świetlnym i należy do najsłabszych zjawisk dostępnych bez teleskopu.
Cząstki pyłu tworzące światło zodiacalne to mikroskopijne fragmenty komet i asteroid o rozmiarach od ok. 10 mikrometrów do kilku milimetrów, skupione głównie w pasie asteroid owym i wzdłuż ekliptyki. Światło zodiacalne jest najjaśniejsze w pobliżu Słońca i stopniowo słabnie z odległością kątową. Przy bardzo ciemnym niebie można zaobserwować Gegenschein – słabe poświatę w punkcie antysolarnym (naprzeciwko Słońca), będącą efektem backscatteringu. Całkowity blask pyłu zodiakalnego na niebie przekracza jasność Drogi Mlecznej – jest to jeden z powodów, dla których niebo nigdy nie jest całkowicie czarne nawet z dala od miast.
Światło zodiacalne jest najlepiej widoczne w strefach tropikalnych i subtropikalnych, gdzie ekliptyka jest nachylona stromo do horyzontu. W Polsce widać je wiosną na zachodnim niebie po zmroku (ekliptyka stromo do horyzontu po zachodzie) oraz jesienią na wschodnim przed świtem. Sonda Parker Solar Probe dostarczyła szczegółowych danych o składzie i przestrzennym rozkładzie pyłu zodiakalnego w pobliżu Słońca, a obserwacje Juno potwierdziły, że Jowisz grawitacyjnie ogranicza strumień pyłu zodiakalnego w zewnętrznej części Układu Słonecznego.