Co to jest superksiężyc?
Superksiężyc (ang. supermoon) to nieformalny termin astronomiczny określający pełnię Księżyca (lub nów) przypadającą w okolicach perygeum – punktu orbity Księżyca najbliższego Ziemi. W tym czasie Księżyc wydaje się ok. 14% większy w średnicy i ok. 30% jaśniejszy niż podczas pełni w apogeum.
Orbita Księżyca jest elipsą o mimośrodzie ok. 0,055 – perigeum (najblizej) wynosi ok. 362 600 km, apogeum (najdalej) ok. 405 400 km. Termin superksiężyc jest popularyzatorski – introduced przez astrologa Richarda Nolle w 1979 roku i nie ma ścisłej definicji astronomicznej; różne źródła definiują go inaczej (np. pełnia w odległości poniżej 361 000 km lub poniżej 90% drogi między apogeum a perigeum). W ciągu roku zdarzają się 3-4 superksiężyce. Wizualna różnica między superksiężycem a zwykłą pełnią jest dostrzegalna, ale nieefektowna – iluzja Księżyca na horyzoncie (moon illusion) powoduje, że każdy Księżyc nisko nad horyzontem wydaje się duzy, niezależnie od jego odległości.
Superksiężyc wywołuje nieco wyższe przypływy oceaniczne (ok. 1-2 cm ponad normalny poziom syzygijny), ale nie powoduje żadnych katastrof geologicznych wbrew popularnym mitom. Pełnia superksiężyca jest doskonałą okazją do fotografii z efektownymi pierwszymi planami – mosty, wieże kościelne, skyline miast. Oprogramowanie PhotoPills i The Photographer’s Ephemeris umożliwiają precyzyjne planowanie fotografii superksiężyca z uwzględnieniem azymuta wschodu i zachodu Księżyca.