Co to jest gwiazdozbiór Skorpiona?
Skorpion (łac. Scorpius) to rozległy i efektowny gwiazdozbiór zodiakalny leżący w centrum Drogi Mlecznej, bogaty w jasne gwiazdy, gromady i mgławice. Jego najjaśniejszą gwiazdą jest Antares (alfa Scorpii) – czerwony superolbrzym o magnitudzie 1,09. Z Polski widoczny jest nisko nad południowym horyzontem latem.
Antares (alfa Sco, magnituda 1,09) to jeden z największych znanych czerwonych superolbrzymów o promieniu ok. 700 promieni Słońca, odległy o ok. 550 lat świetlnych. Alfa Sco jest gwiazdą podwójną – towarzyszy jej zielono-niebieska Antares B (klasa B2.5, magnituda 5,5), trudna do rozdzielenia ze względu na bliskość i róznicę jasności. Skorpion zawiera bogate gromady i obiekty: M4 (gromada kulista odległa o ok. 7200 lat świetlnych, bogata i luźna, widoczna przez lornetkę), M6 (gromada otwarta Motyl), M7 (gromada otwarta widoczna gołym okiem), M80 (gromada kulista gęsta). Mgławica NGC 6334 (Łapa Kota) i NGC 6357 (Pająk) to obszary formowania gwiazd w tym regionie. Centrum Galaktyki leży w sąsiednim Strzelcu, ale Skorpion jest jego spektakularnym wisienką.
Skorpion jest widoczny z Polski jedynie latem nisko nad południowym horyzontem (do ok. 15-20° nad horyzontem z Krakowa) – pełna obserwacja wymaga wyjazdów na południe Europy lub do stref tropikalnych. Ze względu na bogactwo obiektów głębokiego nieba i gęstą Droge Mleczną Skorpion jest jednym z najatrakcyjniejszych regionów nieba. Na półkuli południowej Scorpius jest widoczny wysoko i jest jednym z ikon zimowego nieba. Mitologicznie Skorpion i Orion leżą po przeciwnych stronach nieba – gdy jeden wschodzi, drugi zachodzi.