Co to są Orionidy?
Orionidy to rój meteorów aktywny od ok. 2 do 7 listopada, z maksimum aktywności ok. 20-22 października. Radiant roju leży w gwiazdozbiorze Oriona, ok. 15 stopni na północ od Betelgezy. Orionidy to jeden z dwóch rojów związanych z kometą 1P/Halley – drugi to Eta Akwaridy (maj), które pochodzi z tego samego strumienia pyłu kometarnego, lecz Ziemia przecina go w innym miejscu orbity. Oba roje są śladem kolejnych przejść komety Halleya w pobliżu Słońca przez ostatnie tysiąclecia.
Charakterystyka Orionidów: prędkość wejścia w atmosferę 66 km/s (jedna z najwyższych wśród rojów) – daje ostre, szybkie smugi ze świetlistymi śladami trwającymi do kilku sekund. Zenitalna liczba godzinna (ZHR) w maksimum wynosi przeciętnie 20-25, w sprzyjających latach (co kilka lat) nawet 50-70 (gdy Ziemia przechodzi przez gęstą nić strumienia). Meteory orionidowe są zazwyczaj bladobiałe lub zielonkawe, częste bolidy pozostawiające trwałe ślady. Aktywność utrzymuje się na poziomie 10-20 ZHR przez kilka dni wokół maksimum, co czyni Orionidy przyjemnym rojem do obserwacji. Maksimum wypada zawsze ok. 20-22 października niezależnie od roku.
Kometa Halleya odwiedza wewnętrzny Układ Słoneczny co ok. 75-76 lat (ostatnie przejście przez peryhelium: 9 lutego 1986; następne ok. 2061). Podczas każdego przejścia wyrzuca strumień pyłu i gazu, który stopniowo rozkłada się wzdłuż całej orbity tworząc strumień meteoroidów Eta Akwarydów i Orionidów. Orionidy są jednym z kilku rojów, których obserwacje mają wartość naukową dla amatorów: monitorowanie ZHR i fotografia meteorów pozwala wyznaczać zmiany gęstości strumienia i modelować strukturę pyłu kometarnego.