Co to jest nów Księżyca?
Nów Księżyca (new moon) to faza cyklu księżycowego, w której Księżyc zajmuje pozycję między Ziemią a Słońcem (koniunkcja dolna) i skierowany jest ku nam swoją ciemną, nieoświetloną stroną. W nów Słońce i Księżyc mają tę samą rektascensję i deklinację (niemal). Księżyc wschodzi i zachodzi razem ze Słońcem i jest niewidoczny na jasnym tle dziennego nieba. Nów wyznacza astronomicznie początek nowego cyklu synodycznego (miesiąca księżycowego, ok. 29,53 doby).
W ciągu 1-2 dni po nowie Księżyc oddala się od Słońca na tyle, by widoczny był cienki, sierpowaty księżyc na zachodnim niebie po zmierzchu – tzw. nowy Księżyc w tradycyjnym rozumieniu wielu kalendarzy (islamski, żydowski). W astronomii termin nów oznacza moment koniunkcji dolnej (chwila, nie fazowy zakres). Podczas nowiów Słońce i Księżyc są praktycznie na tej samej ekliptyce; gdy ustawienie jest wystarczająco precyzyjne, dochodzi do zaćmienia Słońca. Zaćmienie nie zachodzi przy każdym nowie, bo orbita Księżyca jest nachylona ok. 5 stopni do ekliptyki – zaćmienia zdarzają się tylko gdy nów przypada przy węzłach orbity Księżyca (szczegolne nowie zwane nowiem ekliptycznym lub zaćmieniowym).
Nów jest najlepszym czasem dla obserwatorów obiektów głębokiego nieba: brak Księżyca na niebie pozwala obserwować słabe mgławice i galaktyki nieosłoniete blaskiem tarczy księżycowej. Planowanie sesji obserwacyjnych przez astronomów amatorów koncentruje się na oknach ciemnego nieba wokół nowiów. Astrofotografowie polujący na słabe galaktyki i mgławice planują ekspedycje na kilka nocy wokół nowiów przy dobrej pogodzie i ciemnym niebie.