Czym jest kometa?
Kometa to małe ciało Układu Słonecznego złożone z lodu (wody, CO2, CO, metanu), pyłu i materiału skalnego z domieszką związków organicznych. Gdy kometa zbliży się do Słońca na odległość kilku AU, ciepło słoneczne sublimuje lody z powierzchni jądra, tworząc widoczną kometę – świetlistą otoczkę gazu i pyłu (koma) oraz dwa charakterystyczne ogony: jonowy i pylowy.
Komety dzielimy według okresu orbitalnego: krótkookresowe (P 200 lat, niekiedy miliony lat) – przybywające z Obłoku Oorta. Orbity komet są zwykle silnie eliptyczne lub hiperboliczne. Komety długookresowe przybywają z odległości kilkudziesięciu tysięcy AU i dopiero wchodząc do wewnętrznego Układu Słonecznego stają się aktywne. Popularne komety jak Hale-Bopp (1997, jądro 60 km) i kometa McNaughta (2007, jasność -5,5 mag) były widoczne w dzień. Pierwsze potwierdzenie składu komety – model brudnej kuli śniegowej – pochodzi od Freda Whipple’a (1950).
Komety są rezerwuarem pierwotnego materiału z formowania Układu Słonecznego – badania sondy Rosetta przy 67P ujawniły obecność glikolu etylenowego, glicyny i fosforanów, czyli cegiełek biochemii. Hipoteza panspermii sugeruje, że komety mogły dostarczyć na Ziemię wodę i związki organiczne. Programy obserwacyjne (np. ATLAS, NEOWISE, Catalina Sky Survey) regularnie odkrywają nowe komety – kilkanaście rocznie.