Co to jest koma komety?
Koma komety to sferyczna otoczka gazu i pyłu otaczająca jądro komety, powstająca w wyniku sublimacji lotnych składników (lodów) pod wpływem ciepła słonecznego. Koma tworzy się gdy kometa zbliży się do Słońca na odległość poniżej ok. 3-5 AU i jest odpowiedzialna za charakterystyczny, rozmyty wygląd komety na niebie.
Koma komety składa się z: gazów (H2O, CO2, CO, CN, C2, C3, NH – produkty sublimacji i fotodysocjacji) oraz ziaren pyłu (krzemiany, węgiel organiczny) o rozmiarach od nanometrów do mikrometrów. Rozmiar komy jest zmienny – może sięgać od tysięcy do milionów kilometrów. Koma komety Holmesa (17P/Holmes) w październiku 2007 roku osiągnęła rozmiary większe niż dysk Słońca (ok. 1,4 mln km). Ciśnienie promieniowania słonecznego i wiatr słoneczny formują z komy dwa ogony: jonowy (gazowy, prosty, skierowany bezpośrednio od Słońca – kolor niebieskofioletowy) i pylowy (zakrzywiony wzdłuż orbity, żółty – odbite światło słońca).
Skład komy dostarcza informacji o chemii pierwotnego Układu Słonecznego – spektroskopia komet wykrywa złożone cząsteczki organiczne, aminokwasy i cukry. Sonda Rosetta badała komę 67P przez ponad 2 lata, mierząc skład izotopowy wody, azotu i ksenonu. Koma jest trudna do obserwacji w ultranadfiolecie z Ziemi – satelita SOHO i misje kosmiczne dostarczyły danych o zewnętrznej, wodorowej komie (hydrospherze) sięgającej milionów km.