Czym jest Kometa Halleya?
Kometa Halleya (oznaczenie 1P/Halley) to najsłynniejsza i najlepiej zbadana kometa krótkookresowa, powracająca do wnętrza Układu Słonecznego co ok. 75-76 lat. Edmond Halley w 1705 roku jako pierwszy rozpoznał, że komety obserwowane w 1531, 1607 i 1682 roku to ten sam obiekt, i trafnie przewidział jej powrót w 1758 roku. Wzmianki o kometach identycznych z Halleya sięgają 240 roku p.n.e. w chińskich kronikach.
Jądro komety Halleya ma wymiary ok. 15 x 8 x 8 km, jest ciemne (albedo ok. 0,04 – jedna z najciemniejszych powierzchni w Układzie Słonecznym), nieregularne i aktywne – ok. 10% jego powierzchni emituje gaz i pył. W marcu 1986 roku podczas ostatniego przejścia przez peryhelium kometa była zbadana przez flotyllę sond: Giotto (ESA, zbliżenie na 600 km od jądra), Vega 1 i 2 (ZSRR), Suisei i Sakigake (Japonia). Sonda Giotto wykonała pierwsze zbliżeniowe zdjęcia jądra komety i zmierzyła skład jej gazu. Macierzystymi rojami meteorów komety Halleya są Eta Akwarydy (maj) i Orionidy (październik).
Kometa Halleya jest jedyną kometą krótkookresową widoczną gołym okiem przez przeciętnego obserwatora za życia (dwa razy – jeśli miał szczęście urodząc się w odpowiednim czasie). Ostatnie przejście przez peryhelium nastąpiło 9 lutego 1986 roku – było niekorzystne obserwacyjnie. Następne peryhelium oczekiwane jest w lipcu 2061 roku. Mark Twain, urodzony podczas przejścia komety w 1835 roku, trafnie przepowiedział swoją śmierć rok po jej kolejnym przejściu w 1910 roku.