Czym jest okular Kellnera?
Okular Kellnera (Kellner eyepiece) to prosty trójsoczewkowy okular teleskopowy zaprojektowany przez Carla Kellnera w 1849 roku jako ulepszenie okularu Ramsdena. Składa się z jednej soczewki skupiającej od strony oka i dubletu achromatycznego od strony teleskopu. Oferuje pozorne pole widzenia rzędu 40-50 stopni i przyzwoitą jakość obrazu w centrum pola.
Okular Kellnera jest prosty w produkcji i tani, co sprawia, że przez dekady był standardowym wyposażeniem niedrogich teleskopów. Główne wady to: winietowanie na brzegach pola, widoczne refleksy świetlne (ghost images) przy jasnych obiektach (Księżyc, planety) oraz nieco ograniczone pole widzenia w porównaniu z nowoczesnymi okularami. Wersja Modified Achromat (MA) koryguje część wad. Zmodyfikowany Kellner (MK lub Modified Kellner) ma nieco poprawioną korekcję kolorów. Typowe ogniskowe okularów Kellnera to 6-40 mm.
W hierarchii jakości okularów Kellner plasuje się między prostymi Huygensem i Ramsdenem (gorsze) a Orthoscopicami i Plösslami (lepsze). Dla obserwatorów z ograniczonym budżetem Kellner jest funkcjonalnym wyborem do obserwacji jasnych obiektów – Księżyca i planet – choć do obserwacji obiektów głębokiego nieba i przy szybkich układach optycznych (f/5 i niżej) nowoczesne okulary Wide Field dają wyraźnie lepsze rezultaty.