Czym jest gwiazdozbiór Hydry?
Hydra (łac. Hydra – Wodna Żmija, skrót Hya) to największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór spośród wszystkich 88 – zajmuje aż 1303 stopnie kwadratowe, czyli ok. 3,16% całej sfery niebieskiej. Rozciąga się przez ok. 100° długości na niebie, od granicy z Rakiem na wschodzie do granicy z Wagą i Libellą na zachodzie. Jest tak długi, że jego kulminacja trwa ponad 6 godzin.
Mimo swoich ogromnych rozmiarów Hydra nie jest gwiazdozbiorowo imponująca – brakuje jej jasnych gwiazd. Najjaśniejsza to Alfard (α Hydrae, „serce Hydry”) – pomarańczowy olbrzym klasy K3 II-III o jasności 2,0 mag, odległy o 177 ly. Nazwa Alfard pochodzi z arabskiego „al-fard” – samotnik, gdyż gwiazda ta leży w bardzo ubogim w gwiazdy fragmencie nieba. Gwiazdozbiór związany jest z greckim mitem o dziewięciogłowej Hydrze Lernejskiej, którą zabił Herakles.
W obszarze Hydry leży kilka ciekawych obiektów głębokiego nieba: M48 (gromada otwarta, jasność 5,5 mag), M68 (gromada kulista, jasność 7,6 mag), M83 (Galaktyka Południowy Wiatraczek, NGC 5236 – piękna galaktyka spiralna widoczna „twarzą”, jasność 7,5 mag, 15 mln ly) i NGC 3242 (Mgławica Duchowy Duch lub Oczko Jupitera – jasna mgławica planetarna, jasność 7,3 mag). Hydra jest widoczna w całości tylko z obszarów na południe od ok. 55° N – z Polski widać jej północną część, w tym Alfarda, zimą i wiosną nisko nad południowym horyzontem.