Co to jest Hiperion – księżyc Saturna?
Hiperion (ang. Hyperion) to jeden z większych nieregularnych księżyców Saturna, odkryty 16 września 1848 roku przez Williama Crampona Bonda i George’a Phillipsa Bonda oraz niezależnie przez Williama Lassella. Wyróżnia się wyjątkowym, gąbczastym wyglądem powierzchni i chaotyczną, nieprzewidywalną rotacją.
Hiperion ma rozmiary ok. 360×266×205 km i jest największym niekształtnym ciałem Układu Słonecznego (bez kształtu sferoidalnego). Jego powierzchnia pokryta jest gęstą siecią głębokich, ostrokrawędziowych kraterów o zabarwieniu brązowo-rdzawym, co nadaje mu wygląd gąbki lub sera z dziurami. Niskie albedo dna kraterów sugeruje obecność węglowodorów lub materii organicznej. Gęstość Hiperiona wynosi zaledwie ok. 0,55 g/cm³ – mniej niż woda – co oznacza, że ok. 40-60% jego objętości to pustki. Hiperion jest prawdopodobnie fragmentem większego ciała rozbitego przez kolizję.
Najbardziej niezwykłą cechą Hiperiona jest jego chaotyczna rotacja: nie obraca się regularnie wokół stałej osi, lecz „kosi się” i „przewraca” w sposób nieprzewidywalny, z okresem ok. 13 dni. To jeden z niewielu znanych obiektów Układu Słonecznego o udowodnionym chaotycznym ruchu obrotowym – wywoływanym przez pływowe oddziaływanie Saturna i rezonans orbitalny 4:3 z Tytanem. Sonda Cassini wykonała liczne bliskie przeloty obok Hiperiona, dostarczając szczegółowych zdjęć jego niezwykłej powierzchni.