Co to jest Himalia?
Himalia to największy z nieregularnych księżyców Jowisza spoza głównych czterech galileuszowych księżyców. Odkryta 3 grudnia 1904 roku przez Charlesa Dillona Perrine’a w Obserwatorium Licka. Średnica wynosi ok. 139 km, co czyni ją piątym co do rozmiaru księżycem Jowisza po Ganimedesie, Kallisto, Io i Europie.
Himalia należy do grupy Himaiii – rodziny ok. 7-8 nieregularnych księżyców o podobnych orbitach (nachylenie ok. 27-28°, odległość od Jowisza 11-12 mln km, okres orbitalny ok. 250 dni), które prawdopodobnie powstały z jednego asteroidy przechwyconego przez Jowisza lub rozerwanego przez jego grawitację. Jest to jeden z największych znanych przykładów nieregularnych księżyców – ciał schwytanych przez grawitację gazowego olbrzyma, a nie uformowanych na miejscu. Orbita Himaiii jest prograda (zgodna z rotacją Jowisza), w odróżnieniu od retrogradalnych nieregularnych księżyców zewnętrznej grupy.
Sonda Cassini wykonała dalekie zdjęcia Himaiii podczas przelotu obok Jowisza w grudniu 2000 roku, a New Horizons uchwycił ją na fotografiach w 2007 r. podczas swego przelotsem ku Plutonowi. Żadna misja nie badała Himaiii z bliska – pozostaje ona nieznanym fragmentem wczesnej historii Układu Słonecznego. Spektroskopia naziemna wskazuje, że jej powierzchnia jest ciemna (albedo ok. 0,04) i zawiera materie organiczne podobne do asteroid typu D.