Co to jest czas Plancka i dlaczego jest wyjątkowy?
Czas Plancka to fundamentalna jednostka czasu w fizyce, wynosząca ok. 5,39 × 10 do potęgi -44 sekundy. Jest to czas potrzebny, by foton poruszający się z prędkością światła przebyć odległość Plancka (ok. 1,62 × 10 do potęgi -35 m). Poniżej tej skali czasowej znane prawa fizyki, w tym ogólna teoria względności i mechanika kwantowa, przestają dawać spójne opisy rzeczywistości.
Czas Plancka jest zbudowany z fundamentalnych stałych fizycznych: stałej Plancka, prędkości światła i stałej grawitacji Newtona. W kosmologii czas Plancka wyznacza granicę naszej wiedzy o Wielkim Wybuchu: o tym co działo się w pierwszej chwili po jego nastąpieniu, przed upływem czasu Plancka od osobliwości, żadna współczesna teoria nie potrafi nic powiedzieć. Sformułowanie kwantowej teorii grawitacji, łączącej ogólną teorię względności z mechaniką kwantową, jest warunkiem przekroczenia tej granicy.