W ciągu zaledwie sześciu dni rakieta Falcon 9 dwukrotnie wystartowała z bazy Vandenberg w Kalifornii, przenosząc na orbitę sklasyfikowane ładunki dla Sił Kosmicznych Stanów Zjednoczonych. Dwie misje w tak krótkim odstępie czasu – i obie otoczone milczeniem – każą zadać pytanie, czy amerykańska armia buduje właśnie nową warstwę kosmicznej infrastruktury obserwacyjnej w tempie dotąd niespotykanym.
Dwa starty, sześć dni, zero oficjalnych wyjaśnień
11 listopada 2026 roku o godzinie 11:36 PM czasu wschodnioamerykańskiego rakieta Falcon 9 wzniosła się z bazy Vandenberg Space Force Base, otwierając misję oznaczoną jako USSF-627. Zaledwie pięć dni wcześniej, 6 listopada, ten sam obiekt startowy był miejscem wyniesienia misji USSF-432.
Obie misje są sklasyfikowane. SpaceX nie ujawnił żadnych szczegółów dotyczących ładunków, a transmisje na żywo z obu startów zostały przerwane krótko po tym, jak człony nośne wróciły na Ziemię – zanim ktokolwiek mógłby zobaczyć cokolwiek więcej niż sam lot rakiety.
W obu przypadkach pierwszy stopień rakiety wylądował na pokładzie drona-barki SpaceX o nazwie „Of Course I Still Love You”, stacjonującej na Oceanie Spokojnym, mniej więcej 8,5 minuty po starcie.
Co przewozi Falcon 9 dla armii USA?
Oficjalnych informacji brak, jednak część analityków branży kosmicznej spekuluje, że obie misje mogły dostarczyć na orbitę kolejne partie satelitów Starshield – wojskowej wersji konstelacji Starlink, opracowywanej przez SpaceX na potrzeby Sił Kosmicznych USA.
Satelity te miałyby wchodzić w skład portfela Space Based Sensing and Targeting – programu, którego celem jest śledzenie i identyfikowanie potencjalnych celów na całym świecie z pozycji orbitalnej. Gdyby spekulacje się potwierdziły, dwa starty w ciągu tygodnia oznaczałyby znaczące przyspieszenie rozbudowy tej konstelacji.
Podkreślić trzeba jednak, że powyższe interpretacje pozostają hipotezami. SpaceX ani Siły Kosmiczne USA nie potwierdziły charakteru ładunków.
Redakcja IWD Partner: Dwa sklasyfikowane starty w sześć dni to tempo, które jeszcze kilka lat temu byłoby nie do pomyślenia dla misji wojskowych – tradycyjnie przygotowywanych miesiącami. Jeśli armia USA rzeczywiście wdraża konstelację obserwacyjną w trybie przemysłowym, zmienia to fundamentalnie sposób myślenia o dominacji orbitalnej. Pytanie brzmi: czy inne mocarstwa kosmiczne są w stanie odpowiedzieć podobnym tempem?
Statystyki misji USSF-627
Booster użyty podczas misji USSF-627 nosi oznaczenie B1103 i zaliczył tym lotem swój siódmy lot. Wcześniej wyniósł na orbitę misję NROL-179, dwie misje SDA (SDA-T1TL-E oraz SDA-T1TL-A) oraz trzy misje Starlink.
| Parametr | USSF-627 | USSF-432 |
|---|---|---|
| Data startu | 11 listopada 2026 | 6 listopada 2026 |
| Miejsce startu | Vandenberg SFB, Kalifornia | Vandenberg SFB, Kalifornia |
| Lądowanie boostera | OCISLY (~8,5 min po starcie) | OCISLY (~8,5 min po starcie) |
| Status misji | Sklasyfikowana | Sklasyfikowana |
| Numer lotu boostera | 7. lot (B1103) | Nieokreślony |
Rok 2026 w liczbach: Falcon 9 na pełnych obrotach
USSF-627 był 120. startem Falcon 9 w 2026 roku i 15. misją na rzecz bezpieczeństwa narodowego w tym samym okresie. Zdecydowana większość lotów – 85 z 120 – była poświęcona rozbudowie komercyjnej konstelacji Starlink, która obecnie liczy ponad 11 000 satelitów na niskiej orbicie okołoziemskiej.
Rok 2026 nie bije jednak rekordów tempa. Według dostępnych danych, w 2025 roku Falcon 9 latał intensywniej – artykuł źródłowy zaznacza tę kwestię, choć pełne dane porównawcze nie zostały opublikowane.
Co dalej z wojskowym programem orbitalnym USA?
Dwa starty w jednym tygodniu sugerują, że Siły Kosmiczne USA traktują orbitę nie jako miejsce dla pojedynczych, prestiżowych satelitów, lecz jako środowisko operacyjne wymagające stałej, dynamicznej rozbudowy infrastruktury. Model ten jest zbliżony do tego, co SpaceX realizuje komercyjnie ze Starlinkiem – regularne, seryjne wynoszenie zamiast rzadkich, kosztownych misji.
Jeśli rzeczywiście budowana jest konstelacja obserwacyjna klasy Starshield, jej pełna operacyjność może zmienić możliwości rozpoznawcze armii w sposób nieporównywalny z dotychczasowymi systemami satelitarnymi. Pojedynczy satelita szpiegowski zastępuje dziś dziesiątki lub setki mniejszych jednostek w konstelacji – z korzyścią dla pokrycia, aktualności danych i odporności na zakłócenia.
Skala i tempo programu pozostają jednak owiane tajemnicą. Najbliższe miesiące pokażą, czy seria podwójnych startów stanie się nową normą, czy była jednorazowym zrywem operacyjnym.
Powiązane pojęcia ze słownika astronomicznego
- Niższa orbita okołoziemska (LEO) – obszar przestrzeni kosmicznej na wysokości od około 160 do 2000 km nad powierzchnią Ziemi, gdzie umieszczana jest większość konstelacji satelitarnych, w tym Starlink.
- Booster wielokrotnego użytku – pierwszy stopień rakiety nośnej zaprojektowany tak, aby po oddzieleniu samodzielnie wrócić na Ziemię i mógł być użyty ponownie, obniżając koszt startu.
- Starshield – wojskowa wersja satelitów Starlink rozwijana przez SpaceX na zlecenie agencji rządowych USA, przeznaczona do zastosowań obronnych i wywiadowczych.
- Droneship (platforma lądowania) – bezzałogowy okręt-platforma służący jako lądowisko dla powracających stopni rakiety Falcon 9 na otwartym morzu.
- Satelita obserwacyjny – obiekt orbitalny wyposażony w sensory optyczne, radarowe lub inne, służący do monitorowania powierzchni Ziemi z przestrzeni kosmicznej.
Opracowanie redakcji IWD Partner z wykorzystaniem narzędzi AI na podstawie materiału: Latest from Space.com (12.11.2026).
Zdjęcie: Jefferson Sees / Unsplash
