We wrześniu 2026 roku Polska Grupa Zbrojeniowa i amerykański L3Harris Technologies podpisały porozumienie, które wykracza daleko poza typowy schemat „składamy gotowe podzespoły i przyklejamy metkę z polską flagą”. Plan zakłada przeniesienie do Polski pełnego łańcucha produkcyjnego taktycznej radiostacji RF-9820S WIDMO — wraz z technologiami, kompetencjami integracyjnymi i perspektywą eksportu. Dla polskiego przemysłu zbrojeniowego to jakościowa zmiana, której znaczenia nie sposób zbagatelizować: od montowni do producenta to droga, którą niewielu przeszło w tak krótkim czasie.
Co to jest radiostacja RF-9820S WIDMO?
RF-9820S WIDMO to jednokanałowa, przenośna taktyczna radiostacja produkowana przez L3Harris Technologies, należąca do kategorii urządzeń definiowanych programowo, czyli SDR (Software Defined Radio). Oznacza to, że kluczowe funkcje urządzenia — modulacja sygnału, zmiana częstotliwości, obsługa protokołów łączności — realizowane są przez oprogramowanie, a nie dedykowane układy sprzętowe. Dzięki temu radiostację można aktualizować i dostosowywać do nowych warunków operacyjnych bez wymiany fizycznych komponentów.
Platforma obsługuje transmisję zarówno głosu, jak i danych, i może pracować w sieciach MANET (Mobile Ad hoc Network) — mobilnych sieciach kratowych tworzonych bez stałej infrastruktury. Poszczególne węzły sieci, czyli żołnierze i pojazdy wyposażone w radiostacje, łączą się ze sobą bezpośrednio i wzajemnie retransmitują dane. Sieć pozostaje aktywna nawet wtedy, gdy jej elementy są w ciągłym ruchu lub gdy poszczególne węzły wypadają z zasięgu.
WIDMO zaprojektowano z myślą o warunkach intensywnej walki radioelektronicznej (ang. Electronic Warfare, EW). Architektura SDR pozwala szybko reagować na zakłócanie konkretnych częstotliwości przez zmianę parametrów pracy bez ingerencji w sprzęt. Doświadczenia z konfliktu na Ukrainie po 2022 roku — gdzie zakłócanie łączności stało się codziennością — bezpośrednio wpłynęły na kierunek rozwoju oprogramowania i waveformów, czyli zdefiniowanych sposobów modulacji i kodowania sygnału radiowego.
Jak będzie wyglądać polska produkcja WIDMO?
Centrum operacyjnym przedsięwzięcia ma być Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Centrum Techniki Morskiej (CTM) w Gdyni — jednostka należąca do Polskiej Grupy Zbrojeniowej (PGZ). CTM ma zbudować zdolności nie tylko do końcowego montażu, lecz również do integracji systemowej i długoterminowego wsparcia serwisowego radiostacji. Porozumienie z L3Harris Technologies podpisane we wrześniu 2026 roku stanowi kolejny, bardziej zaawansowany etap dotychczasowej współpracy obu podmiotów.
Kluczowym elementem planu jest polonizacja łańcucha produkcyjnego. W praktyce oznacza to przeniesienie do Polski technologii wytwarzania, a nie wyłącznie gotowych modułów do skręcania. Docelowo CTM ma posiadać kompetencje pozwalające na samodzielną produkcję komponentów, ich integrację w gotowy system oraz wsparcie urządzeń w całym cyklu życia — od dostawy po obsługę posprzedażową.
Ambicje sięgają jednak dalej niż rynek krajowy. Częścią strategii jest eksport radiostacji WIDMO produkowanych w Polsce. Jeśli założenia zostaną zrealizowane, Polska może stać się regionalnym centrum produkcji zaawansowanych systemów łączności taktycznej dla sił zbrojnych innych krajów NATO i partnerów sojuszu.
Redakcja IWD Partner: Polskie zbrojeniówce zarzucano latami, że „produkcja krajowa” to w istocie eufeimizm dla importu z lokalną tabliczką znamionową. Jeśli CTM faktycznie przejmie technologie SDR od L3Harris — firmy, która dostarcza systemy łączności dla US Army i dziesiątek armii NATO — będzie to precedens porównywalny z transferem technologii silnikowych do PZL w latach 80. Otwarte pytanie brzmi, jak głęboko sięgnie ta lokalizacja: czy obejmie algorytmy waveformów i oprogramowanie, czy zatrzyma się na elektronice i obudowach.
Dlaczego architektura SDR zmienia zasady gry?
Tradycyjne radiostacje wojskowe były urządzeniami analogowymi lub cyfrowymi ze stałymi parametrami pracy — zmiana protokołu łączności wymagała wymiany sprzętu lub kosztownej modernizacji. Radiostacje klasy SDR przenoszą logikę systemu do warstwy programowej, co oznacza, że nowy standard szyfrowania, nowy waveform odporny na zakłócenia lub nowy protokół sieciowy można wdrożyć przez aktualizację firmware’u w ciągu minut.
Na polu walki ma to bezpośrednie przełożenie na przeżywalność oddziałów. Kiedy przeciwnik zidentyfikuje i zacznie zakłócać konkretną częstotliwość lub wzorzec sygnału, jednostka wyposażona w SDR może przestawić się na inny waveform bez czekania na wsparcie techniczne z tyłów. L3Harris rozwija podobną filozofię w całej swojej linii produktowej — radiostacje Falcon IV z tej samej rodziny otrzymują w 2026 roku rozszerzenia związane z detekcją i klasyfikacją dronów, co czyni z nich węzły sieci świadomości sytuacyjnej, a nie tylko urządzenia do rozmów.
MANET w połączeniu z SDR tworzy sieć, która jest jednocześnie odporna na zniszczenie pojedynczych węzłów i adaptatywna wobec prób jej zagłuszenia. Każdy żołnierz z radiostacją staje się pełnoprawnym routerem sieci — retransmituje dane innych, wydłużając zasięg i zwiększając redundancję bez żadnej stałej infrastruktury telekomunikacyjnej.
| Cecha | Tradycyjna radiostacja taktyczna | RF-9820S WIDMO (SDR/MANET) |
|---|---|---|
| Zmiana protokołu łączności | Wymiana sprzętu lub moduły hardware | Aktualizacja oprogramowania |
| Odporność na zakłócenia | Stały zestaw waveformów | Dynamiczna zmiana waveformów w czasie rzeczywistym |
| Topologia sieci | Hierarchiczna, wymaga stacji bazowej | Sieć kratowa MANET, bezinfrastrukturalna |
| Możliwość rozbudowy | Ograniczona do hardware | Nowe funkcje przez oprogramowanie (np. detekcja dronów) |
Co transfer technologii oznacza dla polskiego przemysłu obronnego?
Polska Grupa Zbrojeniowa to konglomerat kilkudziesięciu spółek zatrudniających łącznie ponad 17 000 pracowników (dane PGZ, 2025). Jednak zaawansowana elektronika wojskowa — szczególnie systemy łączności i oprogramowanie kryptograficzne — pozostawała dotychczas domeną importu. Projekt WIDMO może ten bilans zmienić, o ile transfer technologii przebiegnie zgodnie z deklaracjami.
CTM w Gdyni ma już doświadczenie w integracji systemów elektronicznych dla marynarki wojennej, co czyni go naturalnym kandydatem do roli centrum kompetencyjnego dla zaawansowanej elektroniki taktycznej. Przeniesienie do CTM wiedzy o produkcji radiostacji SDR otwiera też perspektywę zastosowań cywilnych i dualnych — technologie waveformów i sieci MANET mają potencjał w zarządzaniu kryzysowym, komunikacji służb ratowniczych czy infrastrukturze IoT w trudnym terenie.
Eksportowy wymiar projektu jest równie istotny jak dostawa dla Wojska Polskiego. Kraje Europy Środkowej i Wschodniej intensywnie modernizują systemy łączności taktycznej od 2022 roku, zwiększając budżety obronne. Polska, produkująca certyfikowany sprzęt NATO z transferem technologii od jednego z kluczowych dostawców Pentagonu, mogłaby zająć niszę, która dziś jest zdominowana przez producentów zachodnioeuropejskich i amerykańskich.
Dlaczego produkcja WIDMO w Polsce ma znaczenie?
Zdolność do samodzielnej produkcji zaawansowanych radiostacji SDR oznacza uniezależnienie się od pojedynczego dostawcy zagranicznego w zakresie sprzętu krytycznego dla funkcjonowania armii. Według danych Sztabu Generalnego WP z 2024 roku modernizacja systemów łączności taktycznej należy do priorytetów programu technicznej modernizacji sił zbrojnych na lata 2021–2035. Uzależnienie od importu gotowych systemów niesie ryzyko opóźnień dostaw, braku możliwości szybkiej modyfikacji oprogramowania w warunkach bojowych oraz trudności z utrzymaniem urządzeń poza oficjalnymi kanałami producenta.
Lokalizacja produkcji WIDMO w CTM Gdynia tworzy też krajowe zaplecze wiedzy o architekturze SDR i protokołach MANET. Inżynierowie zaangażowani w projekt zdobywają kompetencje, które pozostają w Polsce po zakończeniu kontraktu z L3Harris — niezależnie od dalszych decyzji biznesowych obu stron. Według wstępnych deklaracji z września 2026 roku docelowy model zakłada, że CTM przejmie nie tylko produkcję, ale i zdolność do samodzielnego rozwijania waveformów dostosowanych do specyficznych wymagań operacyjnych Wojska Polskiego.
Powiązane pojęcia technologiczne
- SDR (Software Defined Radio) — radiostacja, w której kluczowe funkcje przetwarzania sygnału realizowane są przez oprogramowanie zamiast dedykowanych układów sprzętowych, co umożliwia elastyczną rekonfigurację bez wymiany hardware’u.
- MANET (Mobile Ad hoc Network) — bezinfrastrukturalna sieć kratowa, w której węzły (np. żołnierze lub pojazdy) łączą się ze sobą bezpośrednio i wzajemnie retransmitują dane, zachowując łączność bez stałych stacji bazowych.
- Waveform — zdefiniowany matematycznie sposób modulacji, kodowania i przesyłania sygnału radiowego; w radiostacjach SDR różne waveformy można ładować jak aplikacje, dostosowując radio do konkretnego zadania lub środowiska zakłóceń.
- Walka radioelektroniczna (EW, Electronic Warfare) — działania militarne polegające na zakłócaniu, przechwytywaniu lub niszczeniu systemów elektromagnetycznych przeciwnika przy jednoczesnej ochronie własnych środków łączności.
- Transfer technologii — proces przekazania przez właściciela technologii (firmy lub rządu) wiedzy technicznej, procesów produkcyjnych i praw do wytwarzania produktu podmiotowi w innym kraju, często w ramach kontraktów zbrojeniowych.
Na podstawie materiałów źródłowych.
