We wrześniu 2026 roku na targach w Kielcach polska">Polska zaprezentuje dron uderzeniowy Gladius 2, który według Grupy WB ma zasięg co najmniej kilkuset kilometrów i kształt zoptymalizowany pod kątem obniżenia skutecznej powierzchni odbicia radarowego — parametry, których dotychczas żaden bezzałogowiec w Wojsku Polskim nie osiągał. To nie jest kolejna ewolucja istniejącego sprzętu: to skok jakościowy, który plasuje polską myśl techniczną w wąskim gronie państw budujących własne drony klasy stealth. Dla branży obronnej i dla samej Grupy WB to moment, który może przedefiniować pozycję Polski na europejskim rynku uzbrojenia bezzałogowego.
Czym jest system Gladius 2 i skąd pochodzi?
Gladius 2 to polski bezzałogowy system uderzeniowy nowej generacji, opracowany przez Grupę WB — jednego z czołowych europejskich producentów wojskowych systemów dronowych z siedzibą w Polsce. Prace rozwojowe nad tą konstrukcją rozpoczęły się we wrześniu 2022 roku, co potwierdził serwis Defence24 na podstawie informacji z targów Eurosatory 2026 w Paryżu.
Projekt powstał z uwzględnieniem doświadczeń zebranych podczas eksploatacji pierwszej generacji systemu Gladius przez Wojsko Polskie oraz wniosków płynących z obserwacji konfliktu zbrojnego na Ukrainie. Oznacza to, że Gladius 2 nie jest produktem czysto laboratoryjnym — jego architektura odpowiada na realne wyzwania współczesnego pola walki, gdzie drony są intensywnie atakowane przez systemy antydronowe i radary.
Remigiusz Wilk, dyrektor ds. komunikacji Grupy WB, stwierdził w 2026 roku na Eurosatory, że Gladius 2 „będzie stanowił przełom w rozwoju systemów bezzałogowych”. Tak sformułowana deklaracja przez producenta, który ma już kontrakt seryjny na dostawę tego systemu, brzmi jak zapowiedź technologii gotowej do działań operacyjnych, a nie prototypu.
Jak działa technologia stealth zastosowana w dronie?
Technologia stealth, czyli konstrukcja o obniżonej wykrywalności radarowej, polega na takim ukształtowaniu bryły pojazdu i doborze materiałów, aby fale radarowe odbijały się od powierzchni w kierunkach innych niż źródło sygnału, a tym samym wracały do radaru z minimalną mocą. Skuteczna powierzchnia odbicia (w skrócie SPO, ang. Radar Cross Section — RCS) jest kluczowym parametrem określającym, jak „duży” obiekt wydaje się dla radaru — im mniejsza SPO, tym trudniejszy do wykrycia.
W przypadku Gladiusa 2 Grupa WB zdecydowała się na kształt bryły opisywany jako „innowacyjny i niespotykany w dotychczas używanych w Wojsku Polskim bezzałogowcach”. Choć producent nie ujawnił dokładnej geometrii ani zastosowanych materiałów absorpcyjnych, same sformułowania wskazują na podejście zbliżone do rozwiązań stosowanych w zachodniej amunicji krążącej klasy premium — takich jak AGM-158 JASSM produkowany przez Lockheed Martin.
Dodatkowym elementem utrudniającym wykrycie jest prędkość. Gladius 2 ma poruszać się znacznie szybciej niż dotychczasowe drony i amunicja krążąca w polskich siłach zbrojnych. Większa prędkość skraca czas ekspozycji na systemy przeciwlotnicze i utrudnia namierzenie oraz zestrzelenie celu przez rakiety ziemia–powietrze z krótszym oknem reakcji.
Redakcja IWD Partner: Połączenie zasięgu przekraczającego kilkaset kilometrów z technologią stealth i wysoką prędkością to układ, który jeszcze pięć lat temu był domeną wyłącznie największych potęg zbrojeniowych — Stanów Zjednoczonych, Chin i Rosji. Polska, często postrzegana przez pryzmat zakupów uzbrojenia za granicą, wyłania się tu jako kraj, który w jednej niszy zdecydował się rozwijać własną, oryginalną technologię. Pytanie otwarte brzmi: czy Gladius 2 trafi do eksportu i jak zareagują na to systemy obrony powietrznej potencjalnych odbiorców?
Co odróżnia Gladiusa 2 od pierwszej generacji systemu?
Pierwsza generacja systemu Gladius weszła na wyposażenie Wojska Polskiego w 2022 roku i składa się z kilku zintegrowanych elementów: dronów rozpoznawczych FT5-Łoś, dronów uderzeniowych Gladius, wyrzutni startowych oraz pojazdów dowodzenia zabudowanych na lekkich pojazdach opancerzonych Waran 4×4. Drony Gladius pierwszej generacji mają zasięg 100 km i przenoszą głowice bojowe o masie od 5 do 10 kg.
| Parametr | Gladius (gen. 1) | Gladius 2 (gen. 2) |
|---|---|---|
| Zasięg | 100 km | co najmniej kilkaset km |
| Technologia stealth (RCS) | Brak / standardowa | Tak — kształt obniżający RCS |
| Prędkość | Typowa dla klasy | Skokowo wyższa |
| Status (2026) | Na wyposażeniu WP od 2022 | Zamówiony seryjnie, premiera IX 2026 |
| Kompatybilność z wyrzutniami | Tak | Tak (zgodność z gen. 1) |
Kluczową informacją logistyczną jest pełna kompatybilność Gladiusa 2 z wyrzutniami już posiadanymi przez Wojsko Polskie. Oznacza to, że doposażenie jednostek nie wymaga wymiany całej infrastruktury naziemnej — wystarczy wprowadzenie nowych dronów do istniejących baterii ogniowych, co dramatycznie obniża koszty wdrożenia i skraca czas operacyjnego przejścia na nową generację sprzętu.
Dlaczego Gladius 2 ma znaczenie dla polskiego i europejskiego bezpieczeństwa?
W maju 2026 roku podpisano kontrakt na dostawę 12 bateryjnych modułów ogniowych systemu Gladius, obejmujący zarówno drony pierwszej generacji, jak i Gladiusa 2 — finansowany kwotą 9,3 mld zł z programu SAFE (Support for Ammunition Production in Europe). To jeden z największych kontraktów na zakup krajowego uzbrojenia bezzałogowego w historii polskich sił zbrojnych.
Europejski kontekst tego zamówienia jest równie istotny. Grupa WB prezentowała Gladiusa 2 na Eurosatory 2026 w Paryżu — najważniejszych targach obronnych w Europie — co sygnalizuje ambicje eksportowe producenta. Polska firma z własnym dronem klasy stealth staje się w ten sposób realnym konkurentem dla zachodnich koncernów zbrojeniowych w segmencie amunicji krążącej i dronów uderzeniowych dalekiego zasięgu.
Z militarnego punktu widzenia zasięg kilkuset kilometrów w połączeniu z trudnością wykrycia radarowego daje jednostkom wyposażonym w Gladiusa 2 zdolność do rażenia celów głęboko za linią frontu bez narażania załogi i bez konieczności użycia drogich rakiet balistycznych czy manewrujących. To zmienia rachunek ekonomiczny prowadzenia działań precyzyjnych — koszt jednego drona jest wielokrotnie niższy niż koszt rakiety o porównywalnym zasięgu.
Co ujawni premiera w Kielcach we wrześniu 2026 roku?
XXXIV Międzynarodowy Salon Przemysłu Obronnego w Kielcach, zaplanowany na wrzesień 2026 roku, będzie pierwszą publiczną prezentacją systemu Gladius 2. Producent nie ujawnił dotychczas dokładnych parametrów lotu, rodzaju napędu, masy bojowej ani zastosowanego systemu naprowadzania — wszystkie te dane pozostają niejawne lub objęte tajemnicą wojskową.
Według wstępnych danych z 2026 roku Gladius 2 jest już „na tyle dojrzałą konstrukcją”, że mógł zostać seryjnie zamówiony — co sugeruje, że kielecka prezentacja może pokazać finalną lub zbliżoną do finalnej wersję produkcyjną, a nie prototyp demonstracyjny. Jeśli obserwacje środowiska Defence24 się potwierdzą, pokaz może obejmować start z wyrzutni i demonstrację lotu.
Dla Grupy WB Kielce 2026 będą jednym z najważniejszych momentów w historii firmy — szansą na udowodnienie, że polska myśl techniczna jest w stanie dostarczyć system, który bez wstydu staje obok zachodnich odpowiedników produkowanych przez Northrop Grumman czy MBDA.
Powiązane pojęcia technologiczne
- Skuteczna powierzchnia odbicia (RCS, Radar Cross Section) — miara wyrażona w metrach kwadratowych określająca, jak silny sygnał radarowy odbija dany obiekt w kierunku źródła promieniowania; im mniejsza wartość RCS, tym obiekt jest trudniejszy do wykrycia.
- Amunicja krążąca (loitering munition) — bezzałogowy statek powietrzny zdolny do długotrwałego lotu nad obszarem poszukiwania celu, łączący funkcje drona rozpoznawczego i pocisku bojowego, który uderza w cel przez kolizję.
- Bateryjny moduł ogniowy — zintegrowany zestaw sprzętu wojskowego obejmujący wyrzutnie, drony, pojazdy dowodzenia i łączności, zdolny do samodzielnego prowadzenia operacji bojowych w ramach jednej jednostki taktycznej.
- Technologia stealth — zespół rozwiązań konstrukcyjnych i materiałowych (kąty krawędzi, materiały pochłaniające fale radarowe, maskowanie emisji cieplnej) mających na celu obniżenie wykrywalności obiektu przez radary, sensory podczerwieni i systemy akustyczne.
- Program SAFE (Support for Ammunition Production in Europe) — europejski mechanizm finansowania produkcji amunicji i uzbrojenia uruchomiony przez Unię Europejską, mający na celu zwiększenie zdolności przemysłu obronnego państw członkowskich do zaspokojenia popytu generowanego przez realia bezpieczeństwa po 2022 roku.
Na podstawie materiałów źródłowych.
