Co to jest zmierzch astronomiczny?
Zmierzch astronomiczny to faza zmierzchu, podczas której Słońce jest między 12 a 18 stopni poniżej linii horyzontu. Po zakończeniu zmierzchu astronomicznego (Słońce głębiej niż -18 stopni) niebo jest na tyle ciemne, że nawet najsłabsze gwiazdy widoczne gołym okiem są dostępne i nie ma żadnego rozproszenia światła słonecznego w atmosferze – można prowadzić pełnowartościowe obserwacje astronomiczne.
System podziału zmierzchu: cywilny (Słońce od 0 do -6 stopni) – jasno, widoczne jasne planety i Wenus, czytanie na zewnątrz możliwe bez sztucznego światła; morski (Słońce od -6 do -12 stopni) – horyzont jeszcze widoczny, jasne gwiazdy dostrzegalne, używany w nawigacji morskiej do pomiarów sekstantu; astronomiczny (Słońce od -12 do -18 stopni) – niebo coraz ciemniejsze, coraz więcej gwiazd widocznych; koniec zmierzchu astronomicznego (Słońce poniżej -18 stopni) – pełna noc astronomiczna. Długość zmierzchu astronomicznego zależy od szerokości geograficznej i pory roku: im wyższa szerokość i im bliżej letniego przesilenia, tym dłuższy zmierzch. Latem w Polsce zmierzch astronomiczny może nie nastąpić wcale (biała noc) – Słońce nie schodzi poniżej -18 stopni.
Dla obserwatorów astronomicznych koniec zmierzchu astronomicznego wyznacza rzeczywisty początek nocy obserwacyjnej. Programy planowania obserwacji (Stellarium, SkySafari, Cartes du Ciel) obliczają czas końca zmierzchu astronomicznego dla każdego miejsca i daty. Latem w Polsce (Kraków, Warszawa) zmierzch astronomiczny kończy się ok. 22:30-23:30, zimą ok. 17:30-18:00.