Co to jest układ pierścieni planety?
Układ pierścieni to płaski dysk złożony z cząstek lodu, skał i pyłu krążących na orbitach wokół planety. Cztery planety Układu Słonecznego posiadają układy pierścieni: Saturn (najefektowniejszy, złożony głównie z lodu), Jowisz (cienkie, pyłowe), Uran (ciemne, wąskie) i Neptun (niekompletne łuki). Pierścienie mogą być pozostałością po rozpadzie księżyca lub materiałem wyrzuconym przez mikroimpakty na pequeños księżycach.
Pierścienie Saturna rozciągają się od ok. 7000 do 80 000 km nad równikiem i składają się w 90-95% z lodu wodnego. Podzielone są na pasma A, B, C, D, E, F, G przez luki rezonansowe – Przerwa Cassiniego (4800 km szerokości) i Przerwa Enckego. Misja Cassini odkryła, że pierścienie Saturna są zaskakująco młode – 10-100 milionów lat, co czyni je geologicznie niedawnymi i sugeruje, że nie towarzyszyły planecie od początku. Pierścienie Urana odkryto w 1977 roku podczas okultacji gwiazdy przez Urana – 13 ciemnych (albedo ok. 5%), wąskich pierścieni o szerokości 1-100 km, utrzymywanych przez księżyce pasterskie. Pierścienie Jowisza odkrył Voyager 1 w 1979 roku – złożone z pyłu wyrzucanego przez księżyce Adrastea i Metis. Pierścienie Neptuna tworzą łuki (niekompletne pierścienie) utrzymywane przez rezonans z księżycem Galatea.
Poza Układem Słonecznym układy pierścieni wykryto wokół egzoplanet (J1407b – pierścienie 200x większe od Saturna), asteroid (Chariklo, 2014) i planet karłowatych (Haumea, 2017). Pierścienie Saturna stopniowo opadają na planetę pod wpływem pola magnetycznego – szacuje się, że znikną za ok. 100 milionów lat.