Co to jest Tryton, księżyc Neptuna?
Tryton (ang. Triton) to największy księżyc Neptuna i jednocześnie jeden z najbardziej niezwykłych w Układzie Słonecznym – jako jedyny duży księżyc okrąża swoją planetę po orbicie wstecznej (retrograde), co wskazuje na jego przechwycenie z Pasa Kuipera, a nie uformowanie przy Neptunie. Jego średnica wynosi ok. 2710 km i jest siódmym co do wielkości księżycem Układu Słonecznego.
Orbita wsteczna Trytona jest dowodem na przechwycenie – uformowane w tym samym układzie księżyce zawsze poruszają się prograde (w tym samym kierunku co obrót planety). Tryton wolno spiraluje ku Neptunowi wskutek sił pływowych i za ok. 3,6 miliarda lat przekroczy granicę Roche’a – rozpadnie się i prawdopodobnie stworzy efektowny system pierścieni Neptuna. Sonda Voyager 2 (1989) była jedyną misją, która przeleciała obok Trytona – odkryła gejzery azotowe tryskające na kilka kilometrów z powierzchni, temperaturę powierzchni -235°C (najzimniejsze znane ciało Układu Słonecznego), skórkę termalną (cantaloupe terrain) i cieniutkę atmosferę azotową. Czapka lodowa Trytona zbudowana jest z azotu stałego, metanu i CO.
Tryton jest priorytetem przyszłych misji – NASA rozważa misję Trident do Neptuna i Trytona (odrzucona w programie New Frontiers 2021, ale nadal planowana). Jako prawdopodobny obiekt Pasa Kuipera przechwycony przez Neptuna, Tryton może być chemicznie podobny do Plutona i Arrokoth – badanie go z bliska dałoby wgląd w skład materii z zewnętrznego Układu Słonecznego bez konieczności lotu do Pasa Kuipera.