Co to jest gwiazda Spica?
Spica (alfa Virginis) to najjaśniejsza gwiazda gwiazdozbioru Panny i szesnasta co do jasności na nocnym niebie, o magnitudzie pozornej 0,97. Jest to spektroskopowy układ podwójny złożony z dwóch gorących gwiazd klasy B, odległych od Ziemi o ok. 250 lat świetlnych, o łącznej jasności ok. 12 000 razy przekraczającej jasność Słońca.
Spica A jest blekitno-białą gwiazdą podolbrzymem klasy B1 III-IV o masie ok. 10 mas Słońca i temperaturze ok. 25 300 K. Spica B, mniejszy towarzysz klasy B2-4 V, okrąża Spicę A w odległości ok. 18 milionów km (mniej niż polowa odleglosci Merkurego od Słońca) w zaledwie 4 dni. Obie gwiazdy są skrajnie zdeformowane grawitacyjnie – mają kształt elipsoidy zamiast sfery. Para tworzy układ zaćmieniowy z amplitudą zmiany blasku ok. 0,03 mag. Historycznie Hipparch ok. 127 r. p.n.e. porównał polozenie Spiki ze starszymi obserwacjami i odkrył precesję osi Ziemi.
Spica jest łatwa do znalezienia dzięki technice Arc to Arcturus, spike to Spica – łuk ogona Wielkiej Niedźwiedzicy prowadzi do Arcturus (pomarańczowego olbrzyma), a przedłużony dalej wskazuje Spicę. Spica jest jedną z nielicznych gwiazd pierwszej wielkości niewidoczną przez część roku z polskich szerokości – jest najlepiej widoczna wiosną i wczesnym latem. Blekitno-biała barwa Spiki jest dobrze widoczna gołym okiem, szczególnie przy porównaniu z pomarańczowym Arcturus w tym samym obszarze nieba.