Co to jest gwiazdozbiór Smoka?
Smok (łac. Draco) to duży gwiazdozbiór w pobliżu bieguna północnego nieba, owijający się spiralnie wokół Małej Niedźwiedzicy. Gwiazda Thuban (alfa Draconis) była gwiazdą polarną ok. 2700 lat p.n.e. – biegun północny niebieski precesją zbliżył się do niej w tamtym czasie. Z Polski Smok jest gwiazdozbiotem cyrkumpolarnym – nigdy nie zachodzi.
Thuban (alfa Draconis), choć zaledwie czwarta co do jasności gwiazda Smoka (magnituda 3,65), byla gwiazdą polarną starożytnych Egipcjan w czasach budowy wielkich piramid. Wschodnia szybna piramidy Cheopsa wskazuje dokładnie w kierunku Thubana. Gamma Draconis (Eltanin, magnituda 2,24) jest najjaśniejszą gwiazdą Smoka – jej obserwacje przez Jamesa Bradleya w 1728 roku doprowadziły do odkrycia aberracji astronomicznej, jednego z pierwszych obserwacyjnych dowodów heliocentryzmu. Smok zawiera efektowną Mgławicę Kocie Oko (NGC 6543) – jedną z najpiękniejszych mgławic planetarnych na niebie, sfotografowaną przez HST w 1994 roku jako symbol ery teleskopów kosmicznych. NGC 5866 (M102 w części katalogów) to soczewkowata galaktyka krawędziowa.
Smok jest gwiazdozbiotem cyrkumpolarnym widocznym z całej Polski przez cały rok – nigdy nie zachodzi poniżej horyzontu. Wiosną i latem Smok jest wysoko na niebie. Okon Smoka (gwiazdy nu, xi i omicron Draconis tworzące romboid w pobliżu Lutni i Cygnusa) jest charakterystycznym wzorcem pomocnym w identyfikacji. Smok to jeden z 48 gwiazdozbiorów Ptolemeusza – jeden z najstarszych i historycznie najbardziej znaczacych gwiazdozbiorów kultury zachodniej.