Co to jest katalog NGC?
NGC (New General Catalogue, Nowy Katalog Ogólny) to podstawowy katalog astronomiczny obiektów głębokiego nieba, zawierający 7840 pozycji – galaktyk, mgławic emisyjnych i refleksyjnych, gromad otwartych i kulistych oraz innych obiektów pozagwiazdowych. Opublikowany przez Johna Louisa Emila Dreyera w 1888 roku na podstawie obserwacji Williama i Johna Herschelów oraz wielu innych astronomów. Numery NGC są do dziś najszerzej stosowanym systemem nazewnictwa obiektów głębokiego nieba obok katalogu Messiera (M).
Katalog NGC uzupełniły dwa Index Catalogues: IC I (1895, 1520 obiektów) i IC II (1908, 3857 obiektów), łącznie dając ok. 13 000 obiektów. Zrewidowana wersja NGC (RNGC, 1973, Sulentic i Tifft) poprawiła wiele błędów identyfikacyjnych i pozycji. Najnowsza wersja NGC/IC Project (Wolfgang Steinicke i inni) zawiera ponad 13 000 obiektów z precyzyjnymi koordynatami J2000 i klasyfikacjami. Najsławniejsze obiekty NGC: NGC 224 = M31 (Galaktyka Andromedy), NGC 1952 = M1 (Mgławica Krab), NGC 4472 = M49 (galaktyka w Pannie), NGC 7293 (Mgławica Slimak), NGC 869/884 (Podwójna Gromada w Perseuszu), NGC 2070 (Mgławica Tarantula).
Katalog NGC jest wynikiem obserwacji wizualnych przez teleskopy refrakcyjne w XIX wieku – wiele obiektów ma niedokładne pozycje lub błędne klasyfikacje, gdyż fotografia astronomiczna i CCD jeszcze nie istniały. Amatorzy astronomii posługują sie numerami NGC na co dzien, bo odpowiadają im wpisy w atlasach (Uranometria, Sky Atlas 2000) i bazach Aladin/SIMBAD/NED. Profesjonalni astronomowie używają bardziej precyzyjnych katalogów specjalizowanych (2MASS, SDSS, Gaia), lecz numeracja NGC pozostaje standardem w komunikacji popularyzacyjnej.