Co to jest mgławica refleksyjna?
Mgławica refleksyjna (reflection nebula) to obłok pyłu kosmicznego, który nie świeci własnym światłem, lecz odbija i rozprasza promieniowanie pobliskiej gwiazdy. W odróżnieniu od mgławicy emisyjnej (gdzie gaz jest jonizowany i emituje własne linie), mgławica refleksyjna jedynie rozprawa światło – widmo mgławicy jest takie samo jak spektrum oświetlającej gwiazdy, tyle że ze zmienioną intensywnością kolorów.
Mgławice refleksyjne mają charakterystycznie niebieską barwę: drobne ziarna pyłu (0,1-1 mikrometry) rozpraszają preferencyjnie krótkie fale (niebieskie, fioletowe) według prawa Rayleigha, podobnie jak niebo Ziemi jest niebieskie, bo atmosfera rozprawa światło Słońca. Mgławice refleksyjne otaczają zazwyczaj gwiazdy zbyt chłodne, by jonizować gaz (typ A, B i F), ale wystarczająco jasne by oświetlić pył. Najsłynniejsze: Mgławica Plejad (otacza siedem gwiazd Plejad, gromada M45), Mgławica Irys (NGC 7023) w Cefeju, Mgławica Kocia Łapa (część NGC 6334), Mgławica NGC 1977 'Biegacz’ przy Orionie. Wiele obszarów łączy emisję i refleksję – np. część Mgławicy Oriona świeci emisyjnie, część – refleksyjnie.
Obserwacja mgławic refleksyjnych wymaga ciemnego nieba i odpowiedniego sprzętu – jasne gwiazdy otoczone mgławicą łatwo ją przesłaniają. Filtry polaryzacyjne mogą wyróżnić mgławicę refleksyjną (światło odbite jest spolaryzowane) od emisyjnej. Mgławice refleksyjne są wskaźnikiem obecności pyłu – badając ich spektrum, astronomowie wyznaczają skład chemiczny i rozmiary ziaren pyłu ISM.