Czym jest Larissa – księżyc Neptuna?
Larissa to jeden z wewnętrznych księżyców Neptuna, odkryty przez sondę Voyager 2 podczas przelotu obok planety w sierpniu 1989 roku. Jest to nieregularny, silnie pokryty kraterami obiekt o wymiarach ok. 208 x 178 km, krążący bardzo blisko Neptuna w odległości zaledwie ok. 73 500 km od centrum planety.
Larissa obiega Neptuna z okresem ok. 13,3 godziny – krótszym niż doba Neptuna (wynosząca ok. 16,1 godziny). Ze względu na tak krótki okres orbitalny i położenie poniżej granicy Roche’a Neptuna, Larissa jest stopniowo hamowana przez pływy i zbliży się na tyle do planety, że za kilkaset milionów lat zostanie rozczłonkowana siłą pływową i utworzy nowy pierścień. Powierzchnia Larysy jest ciemna i wydaje się stara, pokryta licznymi kraterami, bez widocznej aktywności geologicznej. Nazwa pochodzi od Larysy – nimfy i ukochanej Posejdona z mitologii greckiej. Voyager 2 pozostaje jedyną sondą, która odwiedziła Neptuna i jego księżyce.
Larissa jest jednym z 16 znanych księżyców Neptuna. Inne wewnętrzne księżyce to Naiad, Thalassa, Despina, Galatea i Proteus. Największym i najciekawszym księżycem Neptuna pozostaje Tryton – jedyny duży księżyc w Układzie Słonecznym krążący wstecznie (retrograde), prawdopodobnie przechwycony obiekt Pasa Kuipera. NASA planuje misję Trident (propozycja) do badania Neptuna i Trytona w nadchodzących dziesięcioleciach.