Co to jest jasność w astronomii?
Jasność w astronomii to miara ilości światła lub energii elektromagnetycznej odbieranej od ciała niebieskiego, wyrażana w skali magnitud lub jednostkach fizycznych takich jak luks i wat na metr kwadratowy.
Rozróżniamy jasność pozorną – obserwowaną z Ziemi – oraz jasność absolutną, zależną od rzeczywistej świetlności obiektu i jego odległości. Skala magnitud jest logarytmiczna i odwrotna: niższa wartość oznacza jaśniejszy obiekt, a różnica 5 magnitud odpowiada stokrotnemu stosunkowi jasności.
Najjaśniejszymi obiektami na niebie są Słońce (-26,7 mag), Księżyc w pełni (-12,7 mag) i Wenus (-4,9 mag). Teleskopy kosmiczne mierzą jasność z precyzją do tysięcznych magnitudy, co pozwala wykrywać planety pozasłoneczne metodą tranzytową.