Co to jest heliosfera?
Heliosfera to ogromna bańka wypełniona wiatrem słonecznym i polem magnetycznym Słońca, otaczająca cały Układ Słoneczny. Rozciąga się od powierzchni Słońca aż do heliopauzy – granicy, gdzie wiatr słoneczny traci dominację nad ośrodkiem międzygwiazdowym, w odległości ok. 121 AU od Słońca.
Wiatr słoneczny – strumień naładowanych cząstek (głównie protonów i elektronów) wyrzucanych z korony słonecznej z prędkością 400-800 km/s – wypełnia heliosferę i wymiata ją z materii i promieniowania kosmicznego z zewnątrz Galaktyki. Heliosfera pełni rolę „tarczy” chroniącej planety przed galaktycznymi promieniami kosmicznymi – jej obecność redukuje o ok. 75% intensywność zewnętrznego promieniowania kosmicznego docierającego do Ziemi. Słonce niesie ze sobą heliosferę poruszając się przez galaktykę z prędkością ok. 20 km/s – heliosfera ma kształt zbliżony do wydłużonej elipsy (choć ostatnie dane sugerują kształt przypominający ser Edam lub śnieg z ogonem komety).
Wewnątrz heliosfery wyróżniamy strefy: wewnętrzna heliosfera (do ok. 10 AU, dominacja niezmienionego wiatru słonecznego), zewnętrzna heliosfera (do fali uderzeniowej ok. 80-100 AU, wiatr wciąż naddźwiękowy) i helioosłona (80-121 AU, spowolniony turbulentny wiatr). Jedynymi obiektami człowieka, które dotarły do granicy heliosfery, są sondy Voyager 1 i Voyager 2. Misja New Horizons (po przelocie Plutona w 2015 r.) zmierza ku heliopauzie, lecz dotrze tam dopiero za kilkadziesiąt lat.