Czym jest gwiazdozbiór Góry Stołowej?
Góra Stołowa (łac. Mensa, skrót Men) to gwiazdozbiór półkuli południowej i jednocześnie najbledszy gwiazdozbiór na całym niebie – żadna z jego gwiazd nie osiąga jasności 5 mag, co czyni go praktycznie niewidocznym gołym okiem nawet na ciemnym niebie. Wprowadzony przez Nicolasa Louisa de Lacaille’a podczas jego ekspedycji astronomicznej na Przylądek Dobrej Nadziei (1751-1752), nazwany na cześć Góry Stołowej w RPA (Table Mountain), którą widział z obserwatorium.
Najjaśniejsza gwiazda gwiazdozbioru to α Mensae – żółta gwiazda klasy G6 o jasności 5,09 mag, bardzo podobna do Słońca (typ G5), odległa o ok. 33 lat świetlnych. Na tle Mensa leży południowa część Wielkiego Obłoku Magellana (LMC) – nieregularnej galaktyki satelitarnej Drogi Mlecznej, odległości ok. 163 000 lat świetlnych. To czyni obszar Mensa astronomicznie wyjątkowo ciekawym pomimo niewidoczności gwiazd.
Gwiazdozbiór jest całkowicie niewidoczny z Polski i krajów Europy Środkowej ze względu na deklinację ok. -80°. Można go obserwować z Australii, Afryki Południowej i południowych krańców Ameryki Południowej. Mensa jest jednym z 88 oficjalnie uznanych gwiazdozbiorów IAU.