Jakie są fazy Księżyca i skąd się biorą?
Fazy Księżyca to kolejne etapy jego cyklu synodycznego trwającego ok. 29,5 doby (29 dni 12 h 44 min), podczas których obserwujemy różny fragment oświetlonej przez Słońce półkuli Księżyca. Fazy są skutkiem zmieniającego się kąta między Słońcem, Ziemią i Księżycem.
Cztery główne fazy to: nów (Księżyc między Ziemią a Słońcem – niewidoczny), pierwszy kwadrant (prawy sierp przybywa, elongacja 90° wschód), pełnia (Księżyc po przeciwnej stronie niż Słońce – pełna tarcza) i ostatni kwadrant (lewa połowa tarczy, elongacja 90° zachód). Między nimi wyróżniamy fazy pośrednie: sierp przybywający, garb przybywający, garb ubywający i sierp ubywający.
Nów nie jest całkowitą ciemnością – zjawisko popielnego światła (lux cinerea) pozwala dostrzec „ciemną” część Księżyca oświetloną odbiciem Ziemi. Fazy Księżyca mają wpływ na pływy oceaniczne (pełnia i nów powodują syzygijne pływy skokowe), a od tysiącleci służą jako podstawa kalendarzy księżycowych.