Co to jest Wszechświat oscylujący?
Wszechświat oscylujący (ang. oscillating universe, cyclic universe) to model kosmologiczny zakładający, że Wszechświat przechodzi naprzemiennie przez fazy ekspansji i kontrakcji – rozszerza się po Wielkim Wybuchu, zwalnia, następnie kurczy się w Wielkim Ścisku (Big Crunch), który staje się Wielkim Odbiciem (Big Bounce) inicjującym następny cykl. Jest to alternatywa dla modeli z jednorazowym początkiem.
Klasyczny model oscylujący Friedmanna (lata 20. XX w.) wymagał zamkniętej geometrii Wszechświata (Omega > 1) i nie uwzględniał entropii – każdy cykl musiałby być identyczny, co jest sprzeczne z termodynamiką. Współczesne modele cykliczne to: Cykliczny Model Ekpirotyczny (Steinhardt i Turok, 2002) – Wszechświat jako para kolizyjnych bran w 11-wymiarowej M-teorii, kolizja = Wielki Wybuch; Loop Quantum Cosmology (Ashtekar i Bojowald) – kwantowa poprawka do ogólnej teorii względności eliminuje osobliwość i pozwala na Wielkie Odbicie. Odkrycie przyspieszonej ekspansji (1998) zmniejszyło popularność klasycznych modeli oscylacyjnych – jeżeli ciemna energia dominuje na zawsze, Wszechświat nie skończy się w Big Crunch.
Wszechświat oscylujący fascynował filozofów i fizyków ze względu na unięcie problemu początku Wszechświata – jeżeli cykle są wieczne, nie ma pierwszego cyklu. Jednak entropia kumuluje się przez cykle, co może oznaczać, że ktą się skończą. Model ten pozostaje spekulatywny i nie ma bezpośredniego potwierdzenia obserwacyjnego.