Co to jest skala Antoniadiego?
Skala Antoniadiego to pięciostopniowa skala oceny jakości seeingu astronomicznego, stworzona przez grecko-francuskiego astronoma Eugenesa Michaela Antoniadiego (1870-1944), używana powszechnie przez obserwatorów wizualnych do oceny stabilności atmosfery podczas sesji obserwacyjnych.
Skala obejmuje pięć stopni: I (doskonały – brak drgań, znakomita ostrość), II (dobry – lekkie falowanie, obraz dobry), III (przeciętny – umiarkowane falowanie, przeciętna ostrość), IV (zły – silne falowanie, zły obraz), V (bardzo zły – nieustanne drgania, obserwacje niemożliwe). Antoniadi opracował ją w trakcie wieloletnich obserwacji planet, szczególnie Marsa i Merkurego, prowadzonych z obserwatorium Meudon pod Paryżem. Przy dobrych i doskonałych warunkach (I-II) możliwe jest obserwowanie detali planetarnych, podwójnych gwiazd i kulminacyjnych obiektów głębokiego nieba z pełną ostrością.
Skala Antoniadiego jest stosowana równolegle do bardziej nowoczesnych metod pomiaru seeingu (FWHM w arcsek, liczba Frieda r0), ale zachowuje popularność wśród amatorów dzięki prostocie i możliwości stosowania bez specjalistycznego sprzętu. Ocenę seeingu warto zapisywać w dzienniku obserwacyjnym obok innych danych sesji – pozwala to korelować jakość obserwacji z warunkami atmosferycznymi i porami roku. Antoniadi znany jest też z dokładnych rysunków powierzchni Marsa i z wykazania, że kanały Marsa to złudzenie optyczne.