Kim był Edwin Hubble?
Edwin Hubble (1889-1953) to jeden z najważniejszych astronomów XX wieku – odkrywca rozszerzania Wszechświata i twórca pierwszej klasyfikacji galaktyk. Jego obserwacje z teleskopu Hooke’a na Mount Wilson udowodniły w 1923 r., że mgławica Andromedy jest odległą galaktyką znajdującą się poza Drogą Mleczną – co zrewolucjonizowało rozumienie skali Wszechświata.
W 1929 r. Hubble opublikował prawo liniowej zależności między prędkością ucieczki galaktyk a ich odległością (v = H₀ × d), znane dziś jako prawo Hubble’a-Lemaître’a. Obserwując galaktyki metodą przesunięcia ku czerwieni (redshift), wyznaczył pierwszą wartość stałej Hubble’a H₀ = 500 km/s/Mpc – znacznie zawyżoną (współczesna wartość wynosi ok. 70 km/s/Mpc), lecz jakościowo poprawną. Zaproponował też morfologiczną klasyfikację galaktyk (eliptyczne E0-E7, soczewkowe S0, spiralne Sa-Sc, spiralne z poprzeczką SBa-SBc, nieregularne Irr) zwaną „tunelem Hubble’a” lub sekwencją Hubble’a – używaną do dziś.
Hubble był dwukrotnie nominowany do Nagrody Nobla, lecz nie otrzymał jej – w jego czasach astronomia nie była formalnie uznawana przez Komitet Noblowski za fizykę. Nagroda Nobel za odkrycie przyspieszonej ekspansji Wszechświata (Perlmutter, Schmidt, Riess, 2011) nawiązuje bezpośrednio do jego pracy. Kosmiczny Teleskop Hubble’a (HST), wystrzelony w 1990 r. i działający do dziś, nosi jego imię i jest najdłużej działającym oraz najbardziej produktywnym instrumentem astronomicznym w historii.